* ( عَظِيمٍ . وَقال الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ الله خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً وَلا يُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ . فَخَسَفْنا به وَبِدارِه الأَرْضَ فَما كانَ لَه من فِئَةٍ يَنْصُرُونَه من دُونِ الله وَما كانَ من المُنْتَصِرِينَ ، وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكانَه بِالأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ الله يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ من عِبادِه وَيَقْدِرُ لَوْ لا أَنْ من الله عَلَيْنا لَخَسَفَ بِنا وَيْكَأَنَّه لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ . ) * * ( تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا في الأَرْضِ وَلا فَساداً وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ 28 : 79 - 83 ) * » [ 1 ] يعنى : كاش ما نيز نظير آنچه قارون را داده‌اند داشتيم كه او نصيبى بزرگ دارد . و كسانى كه دانش داشتند گفتند واى بر شما پاداش خدا براى كسى كه ايمان آورده و عمل شايسته كرده بهتر است و جز صابران دريافت آن نمىكنند . و قارون را با خانه اش به زمين فرو برديم و گروهى نداشت كه در قبال خدا ياريش كنند و نه يارى خود توانست كرد . و كسانى كه روز پيش آرزوى مقام وى داشتند روز ديگر همىگفتند واى كه گويى خدا روزى هر يك از بندگان خويش را كه خواهد بگشايد يا تنگ كند . اگر خدا بر ما منت ننهاده بود ما نيز به زمين فرو رفته بوديم . واى كه گويى كافران رستگار نمىشوند . اين سراى آخرت را براى كسانى نهاده‌ايم كه در زمين سركشى و فسادى نخواهند و عاقبت خاص پرهيزكاران است . از ابن عباس روايتى هست به همين مضمون با اين اضافه كه پس از آن بنى اسرائيل به گرسنگى و قحطى مبتلا شدند و پيش موسى آمدند و گفتند پروردگار خويش را بخوان . گويد : و موسى براى آنها دعا كرد و خدا وحى كرد كه اى موسى دربارهء كسانى با من سخن مىكنى كه گناهانشان ميان من و آنها را تاريك كرده و ترا خواندند و جوابشان ندادى اما اگر مرا خوانده بودند اجابتشان ميكردم . از ابن عباس روايت كرده‌اند كه قارون از قوم موسى بود و پسر عم وى بود و موسى بر قسمتى از بنى اسرائيل داورى ميكرد و قارون بر قسمت ديگر .

--> [ 1 ] قصص : آيه 79 تا 83